Vrijdag konden we weer de bus instappen om heerlijk tuinen te bewonderen. Onze chauffeur Miranda, inmiddels bijna onze vaste chauffeur, bracht ons naar noordoost Nederland. Er stonden zes prachtige tuinen op het programma met voor elk wat wils. Op vrijdag was de eerste tuin in Wanneperveen, de tweede tuin met lunch in Eesveen en de derde tuin in Willemsoord.
In Oranjewoud was een prima overnachting geregeld in Friesland. Door de naam van het hotel voelde ik me een klein beetje verwant: Tjaarda 🙂. Na het ontbijt verzamelden we ons weer bij de bus. Met iedereen aan boord ging de reis via de tuinen in Jubbega en Oldeholtpade naar theeschenkerij Mei Chu in Wilhelminaoord (in Drente op de grens met Friesland). Vanwege de regen was er een kas voor ons ingericht als lunchplek, het leek er een beetje China en Japan op Nederlands veengebied.
Miranda maakte zich inmiddels wat zorgen over de bagageruimte in haar bus die al aardig op een oerwoud leek en het gebruikelijke afsluitende bezoek aan kwekerij Aborealis in Wilhelminaoord moest nog komen. Alle aanwinsten mochten gelukkig uiteindelijk mee.
Zoals Loulou al voorspelde gingen we met een hoofd vol indrukken en een bagageruim vol aankopen naar Haarlem. Hartelijk dank Loulou en Yvonne voor de gezellige, goed verzorgde reis en reisjes dit jaar!
Heb je zelf leuke ideeën voor een dagtocht of tuinbezoek? Laat het ons alsjeblieft weten, ook als je zou willen helpen organiseren.
Tjaaktje de Jonge
foto’s: Hanky & Hans Stolvoort.
Op de volgende pagina’s staat een verslag van Bert Visser.
Indrukken van de tweedaagse excursie naar de kop van Overijssel en zuid-Friesland
We werden na een voorspoedige busrit met Miranda aan het stuur welkom geheten op De Vriendenhof in Wanneperveen. Tilly Vriend ontving ons bij de weg en vertelde over de passie die zij en haar man al lang voor hun pensionering koesterden. Het is een tuin met verschillende planten, die niet in een bepaald kleurenschema ingekaderd zijn, maar toch een harmonisch geheel vormen. Voor een Acanthus in de tuin is de variëteit ‘Hollande du Nord’ een aanrader. Opvallende plant: de clematis Paul Farges, die elk jaar wordt afgesnoeid vlak boven de grond en dan de heesters in klimt en met zijn witte bloemen de heesters versiert. En de blauwe scabiosa-achtige Succisa pratensis (‘blauwe knoop’ genoemd), een plant die het goed doet in droge tijden. Ook in andere tuinen die we bezochten een terugkerend succesnummer.
Vervolgens naar Oranjewoud, Friesland, naar het Tjaarda-hotel. Het ligt in een bosrijke omgeving waarin ook het Belvedere-museum te vinden is. Maar een beetje te ver weg om er in de avonduren nog even naar toe te lopen. In het hotel is een plaquette van Marijke Muoi, de oermoeder van de huidige tak van de Oranje-familie. Eerlijk gezegd wist ik dat niet meer – ja, je wordt ouder, niet?
We kregen om exact 18 uur het diner voorgeschoteld, een buffet met vele verleidelijke spijzen en in een aparte zaal. Dat kwam de stemming ongetwijfeld ten goede, waarbij sommigen een stemmingverhogend wijntje niet versmaadden.
Als eerste tuin bezoeken we het Bokkehuuske in Jubbega. Een standbeeld van een bok in de voortuin herinnert aan de oorsprong van de naam. Het echtpaar woont hier al vele tientallen jaren en heeft het huis en de omliggende weilanden indertijd gekocht om er een tuin van te maken. Een liefhebberstuin staat er in de beschrijving die we vooraf hebben gekregen en dat klopt. Her en der bijzondere planten tussen de meer gewone soorten. De vijver in het midden is omringd door Hemerocallis (die natuurlijk niet meer in bloei was), Helenium en Persicaria die wel in bloei stonden.
Onder de hooimijt kon je eventueel schuilen voor de regen, maar ook deze ochtend was die snel voorbij. De ganzen in de hoek gakten af en toe. Ze zullen ook wel overtollige groente uit de moestuin krijgen of afgevallen appels uit de boomgaard. Onder de bloemplanten een Commelina-soort met blauwe bloemen. Een roodbladige druivensoort die een paar beeldjes omrandde, met keiharde blauwe druiventrosjes leverde een prachtig plaatje op. De enige dissonant in deze zomersymfonie was de dode Liquidamber-boom. Waarom die dood is gegaan, is niet duidelijk.
Nadat we plezierig onthaald waren op koffie, thee en koek en alles in de tuin hadden bekeken en gefotografeerd, werd hartelijk afscheid genomen van het echtpaar dat zoveel werk in hun tuin stopt.
De Holthof in Oldeholtpade was de volgende bestemming en Hiltje Dekker verwelkomde ons. Het rook er niet fris want de buren waren mest aan het verplaatsen. Maar ja, dat hoort bij het platteland, niet? Ook hier een gastvrij onthaal waarbij kennissen uit de buurt Hiltje hielpen. Een enorme Vitex-struik met blauwe bloemen straalde ter verwelkoming in de zon. Netjes geknipte beukenhagen en daarin allerlei bloeiende planten, van witte Phloxen tot grassen als Descampsia, verder roze pim- pernel (Sanguisorba), Althaea cannabina en Chelone (schildpadbloem). Ook hier Succisa pratensis in bloei. Velen kochten een stekje van deze droogtetolerante plant.
Daarna naar Wilhelminaoord, de theeschenkerij Mei Chu. Veel bamboe in verschillende variëteiten, maar ook onderdelen van de nationale collectie van Viburnum, Euonymus en Wisteria.
Frank Berends vertelde over de dertigjarige tuin waarin echter ook oudere heesters (honderdjarige Japanse Acer bijvoorbeeld) een plaats hebben gevonden. De bomen stuiten met hun penwortel op een leemlaag waar ze niet doorheen kunnen, waardoor ze een breed wortelgestel hebben, maar ook gevoelig zijn voor stormen. Een Nothofagus ( waar Frank vroeger een hangmat in hing) lag geveld in de tuin. Die wordt nog afgezaagd tot op zekere hoogte. Van de vijvers zijn er twee die door de leemlaag heen gaan. In de kas, waar we de lunch kregen, was een collectie van een compagnon gestald die naar Denemarken verhuisd is. Er waren ook andere connecties met kwekerij Arborealis die in Wilhelminaoord zit.
Op kwekerij Arborealis konden de plantzoekers kijken of ze hun vurig gewenste exemplaren konden bemachtigen. Karren vol planten werden in de bus naar Haarlem geladen alwaar we om ca. 18.30 uur aankwamen. Het waren twee mooie dagen.
Dank aan Louou en Yvonne die de tocht hebben georganiseerd.
Bert Visser