Diversen

Met een tjokvolle bus vertrokken we keurig op tijd richting Hummelo. We waren blij dat we weer de de Belgische Jasper met paardenstaart als chauffeur hadden. Die had voor lekker sterke koffie gezorgd die het duo Harry en Herman enthousiast uitdeelde, nadat we hadden gezongen voor de jarige Catharina van der Klip. Na die lekkere koffie viel de slappe bak bij de Gouden Karper in Hummelo een beetje tegen. Ze zullen het in dat dorp wel merken als de tuin van Piet Oudolf volgend jaar dicht is.

Het was even schrikken bij Oudolf toen we in het gedeelte achter het huis kwamen, waar vroeger de kwekerij was. De siergrassen en andere planten waren overwoekerd door kweekgras en heermoes. Ze hadden het duidelijk laten gaan, omdat ze toch dicht gingen voor het publiek. Maar het gedeelte voor het huis, hun privétuin, was als vanouds prachtig. Tussen de indrukwekkende grassen en de kunstig geschoren hagen stonden veel bijzondere planten, waarvan zelfs Jaap niet altijd de naam wist. Er was heel veel te zien. Zelf was ik weg van een geranium met frisgroen blad en magenta bloemen, die zich overal doorheen slingerde.

 Bij theetuin Vita Verdein Megchelen konden we kiezen tussen tomatensoep en courgettesoep, allebei uit eigen tuin. De tomatensoep die ik had was heerlijk en met de broodjes erbij hadden we een lekkere lunch. Daarna was er nog even tijd om rond te lopen in de tuin. De beplanting was niet spectaculair en van Monty’s ‘deadheading’ was ook niet veel terechtgekomen, maar er was wel het een en ander te zien: een vijvertuin, een groenten- en fruittuin, een boomgaard en een beeldentuin met kleurige objecten. In de winkel verkochten ze eigengemaakte jam, vruchtensiroop en andere spullen waarvan de opbrengst gedeeltelijk naar een school in Gambia gaat. Ik heb me laten influisteren dat de eigenaars de theetuin met B & B inmiddels verkocht hebben en zelf ook naar Gambia gaan.

Het laatste onderdeel van de dagtocht was een bezoek aan ’t Meihuus in Breedenbroek. Langs de oprit zagen we al mooie akkerbloemranden. Bij het huis kregen we aan de hand van een plattegrond een vlotte presentatie over de ontwikkeling van de tuin. De eigenaars kwamen niet uit het vak – zij was kapster en hij kwam uit het bedrijfsleven. Stukje bij beetje hebben ze de tuin van 1,5 hectare aangelegd. Toen ze het huis kochten in 2003 troffen ze een ponywei aan. Ze begonnen met een grote poel en een rabattenbosje, vogelbosjes en hoogstamfruit. Er kwamen vooral heemplanten en heembomen vanwege de subsidie. Ze hebben zelf de borders aangelegd, moesten leren om in grote groepen te denken. Het gedeelte dat akkerland was geweest was schrale grond. Verder was er zavelhoudende leemgrond en vooral veel slechte grond. Ze zijn heel creatief te werk gegaan. Het afval van de boerderij dat vrijkwam bij de verbouwing hebben ze gebruikt om een hoek op te hogen met een stenen muur.

Heel bijzonder is de prachtige siergrassen-border met vijf zonnestralen die symbool staan voor de vijf kleinkinderen. Er stonden eerst alleen maar grassen, maar inmiddels staan er ook veel ander planten tussen in prachtige combinaties. Er is ook kunst tussen de planten te vinden, vaak door henzelf gemaakt. ‘t Meihuus is een echte liefhebberstuin, die ook nu nog heel kleurig is door de vele bloeiende planten.

We zagen borders met asters in allerlei tinten roze, rood en paars, veel Verbena bonariensis, Gaura lindheimeri, kattensnor, witte pimpernel en nog veel meer moois. De borders waren omzoomd door hoge, bijzondere struiken en bomen, zoals de Indigofera, waardoor je geen overzicht had en steeds weer verrast werd als je een nieuw pad insloeg. De tuin is perfect onderhouden en overal staan bankjes om even rustig van het moois te genieten. Dat hebben we dan ook volop gedaan. Volgens de eigenaresse kon een echte liefhebber wel 2,5 uur in de tuin rondkijken. Dat konden we ons best voorstellen, maar we waren ook blij dat er nog tijd was om bij de vijver te zitten met koffie of thee en een lekker stuk taart.

De terugreis verliep goed, ook al kwamen we iets later aan dan gepland. Iedereen zat heel tevreden in de bus en ik zag minder knikkebollende hoofden dan anders. Misschien omdat Harry en Herman nu als wandelende barkeepers fungeerden om de liefhebbers van een glas wijn te voorzien? Al met al was het weer een heerlijke dag met ook nog eens stralend weer, zodat de jassen in de bus konden blijven. Met dank aan Inge, die het allemaal weer perfect geregeld had.

Yvonne Hassing

meer
06
Dec
De kracht van kruiden - Blik op de tuin no. 879
06
Dec
Kweeappels of kweeperen? - Blik op de Tuin no.  878