Diversen

Tweedaagse tocht naar Zeeland, juli 2018.

 

Wel vroeg hoor, vertrekken om 7.45 uur. Al gauw bleek dat niet iedereen erin geslaagd was op dat tijdstip bij de bus te zijn. We moesten zelfs twee deelnemers onderweg oppikken, maar onze vriendelijke en rustige chauffeur Jasper zorgde ervoor dat we toch redelijk op tijd bij de eerste tuin waren. Helaas liet de zon het beide dagen afweten maar voor tuinbezoek was het goed weer. Gelukkig bleken de Groei & Bloei poncho’s waarmee Inge en Jan klaar stonden, overbodig te zijn. 

De eerste tuin in Nisse, die aan een mooi dorpsplein lag rondom de kerk, was meteen al prachtig. De eigenares van Atelier de Herberg, Ria Lengton, vindt het heerlijk om te experimenteren met allerlei kleurencombinaties en vormen, en daar heeft ze - in een enorme pijpenla - ook 3000 m2 de ruimte voor. Na de koffie en lekkere haverkoek kwamen we eerst bij een langwerpig grasveld met aan beide zijden conventionele borders met prachtige rozen, een boompioen, knaloranje kamperfoelie en heel veel verschillende soorten persicaria in allerlei bladkleuren. Daarna volgde langs dezelfde zichtas een gedeelte met in de hoeken vier symmetrische vakken met simpele, rustige, identieke beplanting. Vervolgens kwamen we bij allerlei tuintjes met originele beplanting, maar ook met een bijzondere vormgeving. Er waren zo veel mooie details, ook in potten, dat we niet gauw uitgekeken raakten. Zo was er een tuin waar allerlei sedums bij elkaar gezet waren, en een tuin waar blokken van donkerrode heuchera en oranje bloeiende epimedium elkaar afwisselden. Er was ook een tuin in grijs en rood en weer een andere tuin combineerde blauw met oranje tinten. Tenslotte was er helemaal achterin een informeel gedeelte van een groot grasveld met vijver en wat struiken eromheen. Dat bood een opening naar de aangrenzende weilanden.

Atelier de Herberg
Atelier de Herberg
de Doolman
de Doolman

De tweede tuin, de Doolman in Heinkenszand, was heel anders. De eigenaren, architect Ton Alena en Jopie Koens, hadden in 2008 het oude huis gesloopt en een nieuw, modern huis gebouwd met veel glas en hergebruikt hout. In 2012 waren ze aan de tuin begonnen, die net als het huis en de langwerpige vijver, strak is aangelegd. De tuin is open naar de straatkant, zodat de mooie paars met roze border voor het huis al vanaf de weg bewonderd kan worden. Langs de strakke paden heeft Jopie uitbundig bloeiende borders in verschillende kleurencombinaties gemaakt. De basis bestaat uit vaste planten, maar ze zet er ook graag dahlia’s en eenjarigen tussen en koopt de zaden het liefst bij Vreeken. Er staan veel grassen in de borders en ook veel mooie rozen. Het echtpaar doet alles zelf, tot het bakken van vier verschillende cakes in de vorm van een Zeeuws knoopje toe. 

Naar boven

't Puntje
't Puntje

Bij de volgende tuin, ’t Puntje in Ritthem bij Vlissingen, kregen we eerst een lekkere lunch van soep en broodjes. Daarna gingen we de tuin bekijken, die de vorm van een punt heeft, wat de inrichting niet makkelijk maakt. Door de twee grote paviljoens was de eenheid van de tuin een beetje zoek. Naast een aantal kleurige borders waren er ook een moestuin, een fruittuin en een kruidentuin te vinden, afgescheiden van de rest door een bijzondere bogenhaag. Het mooist vond ik de ronde oranje gele rode border (zie foto). Maar de meeste belangstelling van onze groep ging uit naar de kweekhoek met prachtige planten voor weinig geld. De mooie sisyringiums van 2 euro gingen als warme broodjes over de toonbank. Die zullen we de komende jaren overal in Zuid-Kennemerland aantreffen. Ook de erigerons, waarmee ze een van de twee paviljoens hadden omringd, vonden gretig aftrek. De eigenaar vond het allemaal heel komisch. Hij reed de planten op een wagentje naar de bus en zei dat hij nog nooit een groep had gehad die zoveel kocht. Hij kende duidelijk G&B Zuid-Kennemerland nog niet.

We waren al om drie uur bij het hotel in Middelburg, waar we van een onvriendelijke receptioniste onze kamersleutel ontvingen. De buschauffeur was zo aardig om ons naar het centrum te rijden, waar de meesten richting abdij liepen en wat rondkeken in de mooie oude binnenstad.voordat ze een restaurant opzochten. 

Naar boven

't Hof Ravestein
't Hof Ravestein

De volgende ochtend startten we bij ‘t Hof Ravesteinin Grijpskerke. De eigenares,Willemien van Montfrans gaf ons een uitgebreid college over de geschiedenis en geografie van Walcheren en in het bijzonder ‘t Hof Ravestein, dat in het verleden zowel een buitenplaats als een boerderij was geweest. 

Archeologen hadden zich vier jaar lang bezig gehouden met de achtergrond van het huis en het terrein eromheen. Zo kwamen ze erachter dat het huis in de VOC tijd van een slavenhandelaar was geweest die het agrarisch bedrijf gebruikte om de schepen mee te fourageren. Het echtpaar was inmiddels 77 en beheerde het grootste deel extensief. Zo waren er stukken met hoog gras waarin alleen de graspaden gemaaid waren, wat een mooi effect gaf. Er was ook een groot, bijna vierkant eiland met een gracht eromheen, die ’s zomer droog staat. Op het eiland staan alleen vier toeven met rozenstruiken. Rondom het huis hadden ze een echte tuin met een paar borders, fruitbomen, een zwemvijver en veel bloeiende rozen aangelegd. We kregen een interessante rondleiding waarbij ook de problemen aan bod kwamen die ontstaan als de aardappelboeren die het terrein omringen alles plat spuiten terwijl zijzelf juist gesubsidieerd worden om alles natuurlijk te beheren om de diversiteit en het insectenleven in stand te houden. We eindigden met koffie in een prachtig servies en koek.

Naar boven

't Hofje

Vervolgens gingen we naar tuin ’t Hofje in Biggekerke, waar we rondgeleid werden door Henk Cijsouw, terwijl zijn vrouw Joke de laatste hand legde aan een lekkere lunch. Na een lange oprijlaan kwamen we bij een groot grasveld met ronde borders voor een prachtig, romantisch huis met houten dakgoten en Zeeuwse versieringen om de nok. Speciaal voor de ontvangst van groepen hadden ze er een mooie serre aangebouwd. Opvallend waren de mooie combinaties van kleuren en bladvormen in de borders. Ook hier zagen we weer veel schitterende rozen, zoals de abrikooskleurige roos onder een duiventil met een witte duif erin. De lijnen waren uitgezet door een tuinarchitect en de tuin was stukje bij beetje aangelegd. Achter het huis waren verschillende informele tuinen te zien met veel vingerhoedskruid. Al met al was het een mooie en gezellige tuin. 

Naar boven

De Houtenhandsche Hof
De Houtenhandsche Hof

De laatste tuin, de Houtenhandsche Hof in Koudekerke, leek op het eerste gezicht een beetje stijf en saai. De toegang was niet erg inspirerend, maar als je eenmaal bij de tuinen was, viel er volop te genieten. Zo was er bijvoorbeeld een boomgaard met een blok Geranium macrorrhyzum ‘Spessart’ om elke boom. Rondom een enorme, natuurlijke vijver stonden prachtige stenen en ijzeren beelden uit Zimbabwe, vaak in de vorm van eenden, reigers en andere vogels. Er was ook een grassenborder, die ze hadden laten aanleggen door kwekerij de Goede Aarde uit Beervliet, en er waren veel strakke buxusvakken met een combinatie van verschillende planten in dezelfde kleur. In totaal is er 1 kilometer aan buxushaag, dus als daar de buxusmot gaat huishouden is het een nachtmerrie. Terwijl Conny Walraven ons over de tuin vertelde, rekende haar man Ben af bij de kwekerij, waar veel interessante planten klaar stonden. Na een laatste kop koffie of thee met een Zeeuwse bolus moest Jasper maar zien alle gekochte planten de bus in te krijgen. 

Tevreden en knikkebollend reden we terug naar Haarlem, waar we keurig op tijd aankwamen. Alweer een geslaagde tweedaagse reis! Met dank aan Inge, die het allemaal weer prima georganiseerd had. 

Yvonne Hassing

Naar boven

meer
06
Dec
De kracht van kruiden - Blik op de tuin no. 879
06
Dec
Kweeappels of kweeperen? - Blik op de Tuin no.  878