Diversen

Dagtocht Flevoland, april 2017

Pegasushof
Pegasushof
De Goldhoorn
De Goldhoorn
De tuin van Lipke Schat
De stekkentuin

 

Dagtocht Flevoland 26 april

Koud was het wel, maar daarom waren er in de tuinen nog heel veel prachtige tulpen te zien in de meest schitterende kleurencombinaties. Gelukkig viel die ene hagelbui precies toen we in de bus zaten en kwam er ’s middags toch nog een zonnetje bij. Voor de bollenveden hadden we niet hoeven gaan, want we zagen voornamelijk kale percelen met af en toe een streepje kleur. Dat kunnen ze in onze omgeving toch veel beter. Maar de tuinen waren een ander verhaal. Alleen al de eerste tuin was het vroege opstaan meer dan waard.

De eigenaars van de Pegasushof in Bant, Jan en Elly Giesen-Quartel, ontvingen ons met koffie en verrukkelijke appel/walnoot/havervlokken taart. Vervolgens vertelde Jan hoe ze de boerderij, waar eerst aardappels, bieten en wortels werden geteeld, in 2000 hebben omgetoverd tot een siertuin met tuinkamers en vasteplantenborders. Het vrij strakke ontwerp, dat door een tuinarchitect is gemaakt, was op de muur geschilderd van de ruimte waar we koffie dronken. In 2010 heeft Jacqueline van der Kloet tussen de vaste planten 5000 Franse roze tulpen geplant, en sindsdien zijn er nog heel veel prachtige tulpen en andere bollen aan toegevoegd, in de kleur van de vasteplantenborders waar ze in staan. Jan legde uit hoe ze dat aanpakken. In de herfst worden alle vaste planten afgeknipt. Daarna worden er bollen gestrooid tussen de planten en daaroverheen komt dan een laag compost van 10 cm. Uitgebloeide bollen worden gekopt en in mei worden de bladresten weggehaald zodat de vaste planten en de rozen alle ruimte krijgen en de tuin weer klaar is voor de zomeropenstelling. Het resultaat is overweldigend, vanwege de prachtige kleurencombinaties en de mooie vormgeving van de tuin.

 

 

De tweede tuin, de Goldhoorn Gardens van Elly Kloosterboer, lag iets verder aan dezelfde weg en deed niet onder voor de Pegasushof. De eigenaresse was er in 1980 komen wonen, toen zij en haar man het akkerbedrijf hadden overgenomen. In die tijd had ze niets met tuinen. Ze had een groententuin en de tuin rond het huis liet ze aanleggen met bielzen, heide en coniferen, een typische jaren 80 tuin, wat helemaal niet lukte op de klei van de Noordoostpolder. In 1994 had ze genoeg van de groententuin en liet ze een grote vijver graven en hagen aanplanten. Inmiddels is het een schitterende organische tuin geworden, waarin ze de afgelopen 17 jaar steeds meer tulpen en andere bollen heeft geplant. Geen strak ontwerp hier, maar slingerende paadjes met mooie doorkijkjes en een romantisch bruggetje over de grote vijver. We kwamen van de ene verrassende tuinkamer in de andere, met steeds wisselende kleurencombinaties van tulpen. Vooral de vrolijke combinatie van gele, oranje en rode tulpen met bijpassende kleuren keizerskroon maakte indruk. Ook mooi was de combinatie van rode tulpen met witte narcissen. Bijzonder in de tuin waren ook de oude coniferen, die als parasol waren geknipt. Ongelooflijk dat iemand die eerst niets met tuinen had zo’n prachtig geheel had weten te creëren. Na de uitgebreide en prima verzorgde lunch konden we nog een bezoek brengen aan de tulpenpluktuin en de lifestylewinkel, zodat er weer de nodige tasjes de bus in gingen. 

 

Nummer drie was de tuin van Lipkje Schat, ook in Bant. Ook hier troffen we weer veel tulpen en andere bolgewassen aan in allerlei kleurencombinaties. In de negen tuinkamers met elk een eigen sfeer zijn sinds 1997 in totaal zo’n 60.000 bollen aangeplant. Ieder jaar worden er 5 à 6000 bij geplant, allerlei bolgewassen, en er wordt niets uitgehaald. In oktober bij mooi weer plant Lipke ze stuk voor stuk in de grond. Ze worden gecombineerd met vaste planten, zoals epimedium en euphorbia, maar ook met allerlei soorten lathyrus. Ondanks de hagen die de tuinen omlijsten was het erg koud in deze tuin, zodat we dankbaar gebruik maakten van de mogelijkheid om binnen thee of koffie met wat lekkers te nemen. Lipkje heeft er ook een kleine kwekerij bij zodat er weer meer tasjes de bus ingingen.

 

De laatste tuin was de Stekkentuin van Wies Voesten in Espel. Voor het huis zagen we een enorme border met wel 200 soorten narcissen, geen tulpen deze keer. Met heel veel humor vertelde Wies over de geschiedenis van haar tuin en van de Noordoostpolder, die nu 75 jaar droog is. Je kon indertijd op twee manieren een boerderij verwerven, als pionier en via ruilverkaveling, maar je moest wel aan allerlei fatsoenseisen voldoen en had weinig te vertellen over de indeling van jouw lapje grond. Wies heeft de tuin geërfd van haar schoonmoeder, die vond dat ze er eigenlijk een nuttige groententuin van moest maken. Ze wilde echter een siertuin rond haar huis en ging aan de slag met een ontwerp vol ronde vormen in verhoogde borders. Daartussen ligt een perfect grasveld.dat al heel oud is en enorm vertroeteld wordt. De vaste planten in haar tuin kreeg ze als stekjes van anderen, vandaar de naam Stekkentuin. Die naam heeft ook te maken met het feit dat ze in een apart deel van haar tuin plantjes uitgraaft voor de verkoop. Met behulp van tuinboeken en lezingen van Groei & Bloei heeft ze zoveel kennis opgedaan dat ze een prachtige tuin vol afwisseling heeft gecreëerd. Zo zijn er zonnige borders met rotsplanten, maar ook borders in de halfschaduw met gevarieerde bodembedekkers, grassen en 350 tinten helleborus. Om de hoek is er een schaduwtuin met 350 soorten hosta’s en allerlei varens.

 

Nadat we nog wat hadden gedronken en er nog meer tasjes met plantjes de bus in waren gegaan, begonnen we aan de terugreis. Onderweg deelde voorzitter Jan Brouwer zakjes met bollen van Abessijnse lelies uit, die waren overgebleven van het voorjaarsevenement in de Stadskweektuin. En hij bracht het goede nieuws dat zijn oproep om als opvolging van Inge een groepje samen te stellen dat de tochten zou bedenken en begeleiden effect had gehad. Maar liefst zes mensen hebben zich aangemeld om het stokje over te nemen. Dat was een hele opluchting, want we zouden niet graag zo’n inspirerende dagtocht als deze, die weer perfect was georganiseerd door Inge, willen missen. Jammer dat we tot de herfst moeten wachten voordat we ook zulke mooie voorjaarsbollen tussen de planten in onze tuin kunnen zetten.

 

Yvonne Hassing

meer
06
Dec
De kracht van kruiden - Blik op de tuin no. 879
06
Dec
Kweeappels of kweeperen? - Blik op de Tuin no.  878